| Lilipad si Rainbowbrite... |
[06 Oct 2006|03:33pm] |
| [ |
mood |
| |
 sleepy |
] |
so, anong meron ngayong araw na ito...
si clemmy ay nasa singapore na, siyempre namimiss ko yung nagiisang kalaru ko, pero excited din ako na nandun yung batang yon, experiencing new things and exploring with her ate and kuya - buying books, playing badminton, criticizing and laughing, eating delicious thai and indian food... =)
hmm, mejo nastress ako ngayon ah pucha, hindi kasi enough time and binigay sa akin sa isang proyekto, dahil demanding ang aming kliyente (USAID, nyurr, at PRAJ - Program for Rights and Justice sa Cambodia). Ang ganda ganda, 3 araw para sa 9 sessions ng training, good luck, kamusta naman ako nun diba, kapagod pero saya dahil tapos na, pero carry ko naman pala yon kapag sinabi kong, "CARRY KO YAN."
exciting kasi kakaiba to, first time...
challenging dahil extra effort akong gawing super simple lahat ng nakalagay dahil itatranslate pa lahat ng training materials sa Khmer - kaya totoo yon, na kapag pinasimple mo ang lahat ng usapin, kapag ginawa mong basic lahat - MAS MAHIRAP PALA TALAGA YON. carry, ibang fulfillment talaga kapag namimeet mo ang lahat ng deliverables, lalo na kapag detalyado at pulido, pero siyempre maraming corrections while you're doinng it - may ownership, parang feeling ko anak ko sila, kaya puta ang gagago sa mga gawa ko. at kapag na-aaffirm ka, tulad ng simpleng compliment galing sa isang kliyente na - "thank you for the beautiful materials," ang saya, nakakakilig.
yan ang highlight ng araw ko ngayon - gumawa ako ng Case Study tungkol sa isang board members na nagngangalang Ear Nhek, Ang Eng, wahahha, tangina, imbento.
may gagawin pa ako dapat tonight - pero hindi ko na talaga kinaya, gusto ko nalang umuwi, magrelax at kumain ng masarap sa bahay.
autistik parin ako at adik at syempre abnoy - may mga bagay na super kinikilig ako, hahahah, one day, shyet.
may bago akong project - bukas gigising ako ng maaga, 6am, kasama ang mga chuva chuvahang AYLC, isang trainors training, gusto ko ng iba namang energy, at may gusto akong gawing iba - miss ko narin ang mga yon.
antok na ako.
Lilipad na si Rainbowbrite, pupunta siyang Hiroshima, kakain kami ng Meiji.
Last post ko na ito sa LJ, iba at bagong space naman. =)
Salamat Helga sa paggawa nito.
Salamat kina Pot, Clemmmmm, Joan, Ate Anna, Dots, Camille, Zaq at Mapet, etc
I'm going to sleep well with Pukaw, isang leopard =) =) =)
|
|
| kung ano man, ang nagagawa ng regla |
[27 Sep 2006|08:09am] |
| [ |
mood |
| |
 uncomfortable |
] |
Weird feeling at my lower back - hayyy, kapag dinudugo ka nga naman, may kakaibang ngalay.
Lately, I am having great conversations with Ate Anna na hopefully lang talaga eh MAG-RESIGN NA SOON =)
Finally, may DSL na kaming libre, salamat sa PLDT na nagpadala sa aming pangaasar sa isang prescon. Lost 7 pounds by far, thanks sa buy one, take one ng Slimmers World - take note, hindi ako nagda-diet, I just can't, I love to eat too much, I love chocolate too much, malulungkot ako at maaapektuhan ang mood kung magda-diet ako. Short hair na ako, mejo maikli nga talaga kasi gulat galore mga officemates ko (may isang nagtatalon, may isang ang tagal tumawa, at may isang napasigaw - si Suj), and they like it, sawa na ako sa long hair at miss ko na si Jessica sa parlor ditong 75pesos lang gupit (originally, Edgardo ang pangalan niya sa birth cert).
TOTOO NGA PALANG WALANG KASING KURIPOT AKO! PATI IBANG TAO SINASABI, WAHAHAHA. PROUD KURIPOT!
ISIS International will be contracting Venture for Fund Raising for consultancy work - yehey, I'd be more than happy to be part of that. I am excited to learn more about ISIS and to gain more knowledge about women's groups' challenges with resource mob.
Following a planning and implementation trainings (happened before I came to Venture), we are now having a follow-up fund raising monitoring workshop for Agri Research Asian NGOs. It was refreshing to hear their different language, their success stories and challenges encountered. It was exciting that different sectors, such as business, are sharing tools and strategies to them. Venture continous to inspire me never to work in isolation and encourage others not to let their institutions perform in a vacuum.
Visited FES Philippine Office in Discovery Suites during break, a socialist democratic funding organization based in Bonn, Germany and was SO DELIGHTED to see ms.joanne, gus and others. Baklang bakla parin si Gus at ang lakas parin mang-asar, wala akong ginawa kundi tumawa ng tumawa sa kanya. Bakit daw ako naka-pink at maayos ang buhok, wahahah. He confirmed kung crush ko parin si Jonas (gay activist from Akbayan) - sabi ko, "oo, kahit non-negotiable ang kanyang gender, crush ko parin siya."
Another great thing about today was my open conversation with Vanes over lunch - na hindi na naman namalayan na parang ang tagal na naming naglulunch. We have many things in common, pati pangarap, nagpapatunay na DEV STUD NA DEV STUD kami, nakakatawa - mga kababawan at paniniwala. I admire Vanes and according to her, we should have more exchange. I am sure to see more of Vanes in this world, even if I can live at 50 years old.
That's today - which is extra special.
SISTER NI CLEMOY FROM SINGAPORE NASA PILIPINAS =)
EXCITED NA EXCITED NA AKO SA FRIDAY =) =) =)
|
|
| wala lang magawa, mejo antok |
[27 Aug 2006|11:24am] |
| [ |
mood |
| |
sleepy |
] |
bukas, uber busy sa opisina, wala akong gagawin kundi magfocus sa congress namin (tuesday na kasi) - chaos and riot, pero exciting din, I can't wait to see everything in action.
sa loob ng shuttle pag-uwi ko, mga 9:30pm iyon, may katabi akong maputi at makinis na lalake (gwapo siguro sa iba, sa akin, carry lang, maputi). Naka-upo kami sa harap, katabi ng driver. Biglang nagbukas ng cream-o sabay sabi, "kain tayo!" syempre kuha naman ako. nagkwentuhan na kami buong trip papuntang marikina, as in, todo kwentuhan. Ang pangalan niya ay Papple - shyet, baklang bakla.
nanuod ako ng CSI - favorite episode ko ever yung serial killer ng mga babae na ang galing magdrawing, tapos lahat ng victims, ginugupitan niya ng buhok, favorite line, killer: there's maybe something angelic about my looks, because even to their last breath, they can't believe I can do it." galing, tapos nagpakamatay siya.
went to a TOSP dinner last saturday, (na akala ko boring nung una, kung wala lang yung mga ewan kong ka-batch ko dun, pero hindi pala boring). I finally had a chance to chat with a board member of Venture, si Paco Sandejas (asawa ni Agot Isidro, yung napakagaling sa larangan ng IT, Batch 89 ng TOSP) - natuwa siya at nagpakwento. Katuwa dun yung mga alumni na matatanda, naisip ko, shyet ang bata ko pa talaga, astig mga kwento ng mga nilakbay nila, lalo na si Atty.Tan at ate Pam, grabeng mga nilalang, ofcourse, I did shake their hands at kailangan kong magpasalamat. Nandun yung mga kabatch kong bakla, siyempre kami ang pinakamaiingay at epal at corny, natuwa ako kasi nakadating yung kabatch kong galing province na pilay, si Kitz na shyet, saludo ako.
nung biyernes ng gabi, nagkasama-sama kami ng mga kaibigan ko sa MC. nung sabado ng gabi, kasama ko naman mga kabatch ko sa TOSP. yung mga spaces na iyon, yung mga spaces na kasama mo lang yung mga iba't ibang tao (pwedeng pormal, hindi pormal, sa loob ng building, sa kalsada, mga kaibigan, kung sino man), yun ang pinakamahalaga sa akin, napakahalaga ng pakikinig sa mga kwento ng iba't ibang tao, dun mo mararamdaman ang Diyos.
sa dinner ng TOSP, may video presentation na kakaiba, may simpleng mensahe kasama ang isang tugtog sa background na napakaganda - mga bata siguro sa africa na kumakanta, kinilabutan ako. may mga mensahing nakakatawa, may mga cliche, may mga mensahe na talagang pumalakpak ako, at may isang mensahe na gusto ko nang maluha -
NEVER DEPRIVED ANYONE OF HOPE.
MAYBE IT'S THE ONLY THING THEY HAVE.
matutulog na ako ng mahimbing na mahimbing.............
|
|
| Ortigas Park |
[22 Aug 2006|10:34am] |
| [ |
mood |
| |
 creative |
] |
I had one of the best 5 minute conversation with a total stranger.
It was the first time someone I didn't know told me that I am "sent from above."
I want to share that to the whole world, will write more about that.
-----
I'm loving it, my mother is excited about my dreams.
My mother just asked me, "how do you start meetings when you're the facilitator?"
Haha, I answered, "don't start with introducing yourself, start with thanking others that they are there with you."
|
|
| Mga Kakaibang Pangyayari, Grabe na Ito Ever |
[10 Aug 2006|10:51am] |
| [ |
mood |
| |
 relaxed |
] |
Security Guard
Pumunta ako sa SSS sa tapat ng Sta.Lusia dahil after ten years, hello, wala parin akong SSS number (in short, hindi raw ako tao). So napilit narin ako sa wakas ng org ko kumuha, sila na ang nagpumilit mag-leave ako for that. So kaninang umaga, mga 9am yon, pumunta ako sa SSS. Aba aba, walang ngumingiti sa opis na yon ng SSS, yung nagiisang naka-barong dun, nilapitan ko, sabi ko, "Excuse me po," aba sagot ba naman, "Sa information ka magtanong!" hmm, mga tao dun mukhang mga inagawan ng chocolate, may isang matanda dun, mag-isa naka-upo sa sahig, samantalang yung mga macho, may upuan, kaya naghatak talaga ako ng upuan mula sa looban ng opis ng SSS para sa lolang iyon, alang ngumingiti, except sa Security Guard dun na nagtatawag ng pangalan. Pagkatawag ng pangalan ko, sabi ko, "kuya, ito ah, gusto kong magpasalamat, ang galing niyo sa trabaho niyo, kayo lang accomodating dito, promise, ipagpatuloy niyo," sagot ba naman, "aba siyempre ma'am, karapatan natin lahat magproseso ng SSS natin" - wowwwww, grabe, ang profound, to the highest level ang security guard na ito, cute pati, hindi buwaya, astig siya.
Shuttle mula Ortigas
Ito ako, pauwi, nagkataon na huling samakay sa isang shuttle na may identity-crisis (ito ang nag-iisang kakaibang model ng shuttle na nasakyan ko ever). Mas convenient ngayon ang pagcomute kaysa nung nag-aaral pako sa Miriam. Isang sakay lang kasi papuntang Ortigas, isang sakay din pauwi sa Marikina - nakakapagexcercise pa ako, you know, walking walking. Sa dulo ako ng shuttle sumakay, malapit sa upuan, dahil una rin naman akong bababa sa lahat. Sa loob ng shuttle, natural, ni-lock ko yung pinto. Aba, nabaon yung lock. Yung katapat ko natawa, naglabas ng nail cutter at hinatak pabalik, hindi siya nag-give up, todo try ma-rescue yung lock. Aba, hindi bumabalik yung lock. Kaya nagpanic ako kunwari, with matching "Manong, may susi ka naman diba, hindi kasi kami makakalabas?!" Nung pababa na ako, ginamit ng driber yung susi para makalabas ako. Aba, hindi mabuksan ng susi. Try ulit itong driber at biglang nahulog lalo yung lock. So ang ending, bumaba mga tao sa harap (4 silang bumaba na natatawa), nagkaroon ng understanding ang lahat at nagtawanan sila. Ako itong, "kaya ko ito, shyet, pagsubok lang ito." Naglakad ako sa loob ng shuttle at lumabas mula sa pinto sa harap, buti nakapantalon ako. First time. Labo. Shyet.
Receptionist sa Slimmers' World
7:30 appointment ko. Ako itong nasa tapat, nagbabasa ng kung ano ano habang inaantay ang schedule ko ng free swedish massage (ito yung massage na mainit, na lalagyan katawan mo, pati pwet mo ng mineral oil, oil na walang amoy). Binigay ang yung free massage coupon na iyon sa amin nung TOSP days, may kasama itong mga free workout, free facial, free skin consultation, free diamond peel at ang aking paborit - free swedish massage. Isang coupon lang ito - isang entry, non-transferable - pero ginagamit ko sa iba't ibang Slimmers' World branches. Itong receptionist na ito, sa harap ko ah, may kausap sa telepono, at ang sabi, "Ano ka ba! Huwag na nga nating problemahin yang si Ms.Sales, pinoproblema pa kasi, ayusin na yan! Pinoproblema pa yang Ms.Sales na yan!" Nakatingin ako sa kanya, ang tagal, aba, nagtanong, "Kayo po ba si Ms.Sales?" sagot ko with the smile, "Oo," pinagtawanan ko siya swear, wahahah. Todo sorry ang loka, todo sorry din ang nagmasahe sa akin. Kung marketing view lang ako, yan yung mga "taong pinapatalsik on the spot," kaso erika view ako, kaya bigla "siyang naging pink elephant" And it turned out dahil uber apologetic nila, bawi sila ngayon, that free swedish massage was the best massage I ever had - ORGASMIC.
Ang dami pang weird na moments today, shyet talaga, tulad nung batang ewan na nahihiya magwiwi sa CR ng McDo kanina, ang labo, na biglang nagkaroon ng teamwork sa CR yung mga tao para hindi na mahiya yung bata magwiwi, labo, kasi yung batang yon, walang kasamang adult pumasok, pero alaga siya dahil may teamwork sa CR.
Yung isa pang weird, yung babae sa jeep na katabi ko, ang bait, nagtatawanan kami, sinabayan ako bumaba mula sa jeep papuntang Taytay sa Junction, para makita ko kung saan ako sasakay ng Crossing, papuntang Ortigas. Ako kasi itong napakatanga sa direksyon. Labo, ilang beses ka sasamahan ng isang hindi mo kilala sa dapat mong antayan ng sasakyan para hindi ka mawala.
ANG LABO. ANTOK NA AKO.
YEHEY SI CLEM, HINDI NA NAWAWALA.
|
|
| POT POT CONGRATSSSSSSSSS |
[30 Jul 2006|11:25am] |
| [ |
mood |
| |
refreshed |
] |
refreshed - syempre bagong ligo.
matagal tagal na akong hindi nagpopost, hahah.
una sa lahat - CONGRATS kay POTPOT for passing the nursing boards!
ka-chat ko si zarah na nasa california ngayon, katuwa, sabi niya, she might stay there till november, pero depende pa raw sa mangyayari sa kanya.
ano bang meron sa akin lately - wala namang masyado, boring parin, corny parin ako.
had a grand experience during the 9-day formation program for the TOSP (Ten Outstanding Students of the Philippines). Punong puno ng luho (We stayed at Astoria in Ortigas, Hotel Dominique and Balai Taal in Tagaytay - all for free), katatawanan, malalalim na kwentuhan, walang humpay na pang-aasaran, at iba't iba pa. Kakaiba sila, yung ibang national finalists na nakasama ko, 8 pala kaming magkakabatch sa AYLC dun, kaya riot din. I didn't make it to the top ten, but hell, being there is crazy enough, being interviewed by Justice Davide and meeting those people (co-finalists and alumni) are rewards themselves. PBL, yung president ng school ko, na prinsesa, was there during the awarding in Malacanang, sabi niya sa parents ko, "barkada kami," hahah, kasi parati kaming magkasama - I was with her in Japan - hanggang ngayon, I need to reflect how crazy all these moments are.
went to Cebu for 5 days, hayyyyyyyyyyyyyyyyy, SULIT SULIT.
two of my closest friends are now flight attendants, one practicing, one trainee. Maharlika's in Doha, working for Qatar Air, Monica is now in Seoul, staring her training for Asiana Airlines. I'm super duper over happy for them. Nakakatuwa sila. I'm so happy when I recieve emails from them, and when I see them online. Monica had Management Information Systems at THE Ateneo, Maharlika had Physics at De La Salle - see how irrelevant undergraduate courses can be - Vicky Garchitorena graduated with Physics and where is she now - making a lot of money and helping a lot of people as President of the Ayala Foundation.
SEE, ONE DAY I'LL BE A RAPPER. TRADEMARK KO ANG PAGHAWAK SA SUSO KO.
tomorrow, back at my NGO - many things to do, deadlines to meet - a Training module for the Cordaid Partners - Cordaid is a development organization of 4 Dutch associations (Bilance, Memisa, Mensen in Nood and Vastenaktie). I need also to finalize papers and remind others re: deadline for a Resource Mobilization Toolkit that we're working on for IDRC Partners (IDRC is International Development Research Center, based in Canada, may mga regional offices to, one is in Singapore). Other than those are things I need to do like helping Sujata and Trin for consultancy (this would mean doing interviews at CRIBS and Sarilaya), office admin matters like preparing Infokits to market our group, etc.
BUT STILL, BEING BUSY WITH VENTURE IS NOTHING COMPARED TO HOW BUSY I WAS IN COLLEGE.
I'm really sleepy now, really hope I can type more, will drink tea with milk and honey and will have a wonderful sleep.
|
|
| on ISIS Internatinoal and the UCSC |
[28 May 2006|02:38am] |
| [ |
mood |
| |
refreshed |
] |
really wanted to share this to whoever...
Remember the “FREE 4 ALL: Keep Media Free Campaign” of Isis International that I supported? (I was part of the multi-sectoral group of women who launched the campaign; we were ten at that time). The next step for the campaign is “FREE 4 ALL: Women making Airwaves for Peace.” This particular campaign was introduced last Friday and Saturday at the SM Megamall. An interactive booth was set up with interviews and crash courses in studio operation and positivist approach – as it looks at peace building. This introduction (interactive booth) aim to show that media plays a crucial role in conflict resolution and peace building as it - 1) stress the importance of community media, in particular radio, as a tool for peace building because it allows for marginalized voices to be heard; 2) elaborate on the contribution of women to conflict resolution, particularly in Mindanao, and how media has promoted women’s active participation in peace initiatives and 3) explore other creative ideas and strategies on how women – through media – can build peace in the context of existing direct and structural forms of violence.
The interactive booth was a success! The FREE 4 ALL Women is expanding – from 10, we’re now 12. And I was just informed by Ms. Tesa de Vela (was my professor) that this campaign got the grant that it was aiming for. Hooray! Cheers for Isis!
You don't need to read news on national government and multilateral agencies to see how dirty politics can be - just read emails sent in egroups by student leaders, worse, by ex-student leaders who don't represent any schools. Example would be, the UCSC or the Union of Catholic Student Councils that I didn't really support when I was still in the student council because of "many things." A great friend of mine who is now in San Francisco, Jerome Estonilo - expired student council president of San Sebastian was lambasted by a certain fucktard John Carlo Masajo of UST, a non-entity student who loves to meddle because he feels he's important and handsome with his "pontifical" diploma. At first, it was funny, but it got really sick and annoying. I don't know what's this bullshit gay's issue with San Sebastian that he would negatively criticize Jerome, his party and his school - take note, he doesn't know Kuya Jerome. I was affected because he was talking shit about people that I admire and care for - Kuya Rob and Kuya Jerome. Add up to that - this John Carlo Masajo is extremely ugly (nakakairita, ang panget na nga ng mukha, panget pa ng ugali). After reading Jerome's last response, I emailed the current officers of the union and suggested that they come up with Netiquette rules to make the egroup saner, an example of a rule would be -
- If you are sending a personal message or personal e-mail - write directly to the person you are responding to, no need to involve the whole e-group unless you feel we will either: 1) enjoy your wit, 2) be severely affected by the consequences, 3) help your lovelife by being eavesdroppers.
Sarap pala ng Zagu! Di ba nakakamatay daw to?!
|
|
| venture at Venture |
[27 May 2006|10:13am] |
| [ |
mood |
| |
full |
] |
First week at Venture was unexplainable – I even sent a note to Trin, the Program Director (and my supervisor) that I’m still overwhelmed that I’m joining the organization. Venture team members were so nice and approachable, most especially Vanes, the Program Associate for Training. After my welcome / orientation proper with Trin (about Venture and my unit), Vanes and Shera were the people who were so concerned about me. Shera is the Senior Manager for Consulting Services – she’s so sweet that she often comes to me and asks if I need assistance on something. One of my immediate tasks is to work with her re: evaluation and recommendation for GKP, a network of organizations that Venture trained in Sri Lanka the week before last.
First day was a blast – they smiled and shook my hand when they saw me in the office. Trin even sent a long note to everyone, welcoming and describing me as I join their team. During lunch, Trin cooked and brought food to office and officially welcomed me – then they all clapped their hands, hahah. Such a great team, I know I’ll be learning a lot from them. But yes, no organization is perfect – Venture has its own set of elitist-gender-insensitive but good-hearted people, hahah. I’ll talk more about that next time.
Vanes is such a sweetheart – my gawd, we’re like the same age but she’s like an older sister to me. We had a meeting/laughing session at Sujata (I’ll talk about her later) last Thursday about Basic Course on Fund Raising Training and Special Events Training on June (both of which I’ll develop the content and attend). She was the one who toured me around the office and showed me where the stash is – I swear, her sincerity will just pierce you and she’s a ‘happy’ person.
Sujata, whose desk is just next to mine, is an Indian crazy woman and the Senior Manager for Communication and Development. ISA SIYANG MALAKING BATANG MAKULET. Walang tatalo sa mga hirit nitong babaeng ito – isang malaking flip. Pero ang talino – napaka particular, critical at analytical sa lahat ng bagay. Over lunch, I shared to the whole team that when I was in prep, we had to sing this song when we pass our test papers: “pass your papers (2x) quietly (2x), pa-a-ass your papers (2x) do not stand (2x).” Grabe, hindi na sila tumigil, lalo na si Sujuta, at biglang may dance step na at nag-create na bigla ng round song, tangina. Yeah, she makes me smile and laugh most of the time.
Venture for Fund Raising is definitely non-profit, but when people get involved with it, they can’t really classify if it’s NGO or Corporate. Which I believe is great (like what Ms.Mayan also shared, she’s the Executive Director) because Venture owns a very distinct feature, that make those ends meet (non-proft / NGO vis-a-vis private / Donors). Nagiging mahalaga lang naman kung anong identity at kung anong klaseng animal ka (gobyerno ka man, NGO, corporate, health, religious, ecumenical, etc) kapag nagpapa-register ka na (kasi nga talaga minsan, napaka-unimaginative ng mundo). I believe that Venture sets an example to other non-profit organizations because of its professionalism and staff development program. Kinilig ako kasi may Externship Leave sa Venture – with this you’ll get recommendation and an opportunity to work for another organization (for a certain period) for training, exposure, etc.
Golda, Clem and I had lunch yesterday. Then we took Golda to the office (later that afternoon, Clem’s doormates, Sam and Jaimie also came). According to Golda, “nakakatuwa ang colorful ng office niyo.” There’s something with the office colors and interiors that just excites me everyday. 9:00 am dapat ako pumapasok but I’m already at the office at 8:30-8:45am, just to prepare myself and eat breakfast. Feeling ko kasi newborn ako sa Venture, new environment, new slate, new people, new line of work, new experiences. Add up to that, I have my own desk (I realized that my study table in my bedroom is too grade school). I’m just too overwhelmed – I have my own office chair na pink ang kulay ng upuan, brand new computer with a wide screen monitor, my own scanner and will soon have my own telephone, external venture email address, uploaded profile in the website and my own business card (with Venture’s cute tagline, teaching the joy of giving.) Fuck, I never asked for that, except to work for the non-profit sector – and I never thought working right after college would be this exciting. These blessings make the ‘perfect’ reason why I want to do my very best and share whatever gains I’ll get to others.
Everyday is just full of surprises. Middle of the week, I brought a Maxwell sachet (my favorite instant coffee) and my Starbucks tumbler (na bigay sa akin, dahil wala akong pambili ng mga gamit sa starbucks at walang balak bumili kailan man). May biglang lumapit sa akin, sabi niya “halika ka nga sa pantry, di mo ba alam na every day, Starbucks ang kape dito?” ako naman, “Di nga, totoo?” It just keeps getting better - Starbucks coffee every morning is enough to get me going. Oh did I mention that they have the most women-friendly wash room.
That’ll be all. I’m filled with deep gratitude. Life is too sweet. Even with my first week, I’m already gaining a lot. Right now, I’m starting to imagine and dream about my next project in life. Life will become sweeter – nakaka-excite at nakakakilig.
|
|
| sina dalton at suzy ay happiness |
[19 May 2006|02:05pm] |
| [ |
mood |
| |
 tired |
] |
sobrang pagod ako - pero ang sarap ng feeling - ang daming mga kakaibang nangyayari sa paligid, sabi nga ni clem, "sobrang kakaiba na nga eh, hindi ko ma-take, nakaka-overwhelm hanggang ngayon"
aba aba, 10:30 pm sa loob ng jeep, yung katapat kong lalake, pinagpipilitang nakilala na niya ako. sinabihan akong "alam mo, pamilyar ka," sagot ko, "hindi, hindi ako pamilyar" aba nagsalita na naman, "nagkakilala na tayo dati" sinagot ko naman uli, "hindi kita kilala." sinundan pa niya ng pagkarami-raming tanong na putangina, lakas ng tama. tinanong ako ng mga kuya ko kung natakot ako - bakit naman ako matatakot, na-weirduhan lang ako ng sobra.
labo ng mga kalalakehan sa kalsada, sabik na sabik sa mga dede at puke. tipong nakabaggy thai pants na ako at naka-uber-loose na shirt, machong macho maglakad, mukhang aktibistang magrarally at magpapatear gas, aba, may mambabastos parin sa iyo.
KAHIT SIGURO MAKAKITA SILA NG POSTENG MAY BUTAS, TATAYO MGA TITI NILA.
SWEAR GUSTO KO TALAGA NG BARIL.
ang linggong ito ay huling araw ng aking bakasyon - sinulit ko talaga - nakapagpahinga at kung ano anong ginawa ko. si mader ngayon ay nasa bangkok, pauwi na, si papa ay uuwi ng thailand - nakaramdam ako ng matinding lungkot kanina at naiyak, dahil kaninang madaling araw, namatay ang ninong ko na parish priest sa Piat Church sa Cagayan Valley.
ang linggong ito ay puno ng mga karanasang sobrang simple ngunit walang katulad - ewan ko ba kung anong meron at nagkakaroon ako ng mga pagkakataon para magkaroon ng ganitong buhay - wala na akong ibang iniisip bago matulog kundi ang "magpasalamat" sa buhay ko - shyet, pagod na talaga ako para isa-sahin ang linggo na ito, so yung mga nangyari nalang ng araw na ito.
dinner with Isis International sa isang putanginang mansion sa greenmeadows - pag-aari ni mavic lee. feeling ko pumasok ako sa isang magandang catalogue ng mga magagandang bahay at lahat ng magugustuhan ko, nilagay sa bahay na iyon - ilang beses din akong nagmura, hindi makapaniwala kung gaano kayaman ang mga nakatira dito, ang sasarap ng pagkain, napakagagandang mga aso, ang gagandang appliances - PERFECT na nga eh siguro - pero weird, ayaw kong maging katulad niya o magkaroon ng buhay tulad niya.
sa dinner na iyon - nagsama-sama ulit kami - kaming multi-sectoral na grupo na bumubuo sa 10 women advocates ng Free 4 All Media Campaign. kanina ko lang nakita kung gaano kalawak ang media coverage ng kampanyang iyon - kabaliwan ang meeting na iyon. sarap ng feeling na kasama mo ron si ms.tesa (teacher kong napaka-sarcastic at napaka-sexual), sina gay, syempre si mavic, pati narin si chin chin na mukhang dahon, heheh. pinag-usapan ang next phase ng kampanyang ito at kung paano ito dadalhin sa karatig rehiyon.
concert ng rock ed din kanina, isang volunteer recruitment event sa tiendesitas - natuwa ako nandun sina leslie at sina olive - mga older batch sa amin sa IS, natuwa ako sa mga pinagkakaabalahan ng mga ito, naaliw rin ako sa mga kabataang bumubuo sa rock ed - si golda office get-up muli, nagpa-announce ako patungkol sa nalalapit na activity ng isis, kapag naayos na ito, mas magiimbita ako sa mga tao. cute cute kasama ko si clem, tapos nandun sina dalton at suzy - lab na lab ko si dalton, kasi baliw rin siya at pasaway.
papasok na ako sa Venture sa lunes - excited na ako - ibang mundo naman ngayon ang IPEPENETRATE ko - hahah.
puta noh, isang beses ka lang mabubuhay - tangina!
heheh, kaya matutulog ako ng mahimbing, baka bukas di na ako magising.
|
|
| isang araw na maulan - sakit ng ulo ko |
[12 May 2006|11:36am] |
| [ |
mood |
| |
sick |
] |
hello! hello! ang ganda ganda ng weather, parati umuulan! ang saya saya ng buhay kapag umuulan at basa at mahangin sa paligid, wag lang kapag masyadong malakas, ayaw ko ng malalakas na bagyo. nanibago lang ang katawan ko, kasi ba naman, two days ago, napakainit nung umalis ako ng bahay, pagkatapos umulan ng pagkalakas lakas, at naulanan ako sa katipunan (yung ulan na malalaking butil na kadiri, na feel na feel mo ang dumi), pagtapos pasok sa malamig na lugar, at saka natuyo ang basa kong katawan.
kaya ngayon, may kakaibang sakit ang ulo ko at ang sakit ng lalamunan ko.
sa loob ng tryk, sabi ko kay clem, "this is a happy day!"
nagumpisa ang araw na ito sa pagsama kay clem sa kanyang job interview, moral support ba raw. ayon, na-bore at nalabuan si clem sa interview dahil masyadong belib sa sarili ang scientist na iyon na nag-interview sa kanya, ewan ko kung bastos / honest ang ginawa ko, nagtatrabaho dun yung ate ng kaibigan naming si Maryanne Mendoza, nag-usap kami, nag-enjoy naman ako, at nagtanong:
Erika: "Ma'am, kakalipat niyo lang ng office noh?" (smiles)
Tara: (a little surprised) "Why, does it look too bare for you?"
Erika: (sensed that everyone in the room is looking at her) "Yes."
Tara: "Actually, we've been using this office since 2001"
atleast honest, sana may gawin sila after non, kahit unteng design naman.
clem, is well clem. isang propeta. matalino, ang galing mag-analyze, gustong matuto. masayahin at mababaw. mahilig sa puno at mga dahon at sa dagat. alam kung anong gusto, minsan maarte, correction, madalas maarte. parang ayaw makatanggap ng compliment minsan. madali ma-bore, ayaw sa "estado," sa "institusyon" at sa "siyensiya." mahal na mahal na mahal ang kanyang mommy. pero kahit ganyan yan, SOBRANG HUMBLE at isang MALAKING BABY (kulang nalang dede at bib).
I'm happy that she'll also work in Venture for Fund Raising. Project-based until September (and she'll be starting this Monday). Sakto lang sa kanya ang unang experience na ito, not too long, not too short, compensated, and according to her, she can maximize her time. After the project, who knows what's up with dear clem. Ang raming options ng batang ito - siyempre kung anong piliin niya, moral support ulit ako.
Exciting. Malilibre na ako ni clem ng pancake sa Pancake House!
Para sa akin, maraming oportunidad para kay clem, napaka-liwanag ng future niyan, nakakasunod sa mata.
My Almighty Being sure has sense of humor and perfect timing.
Thank you, Thank you, Thank you.
|
|
| tungkol sa pinsan kong si camille at camille pratts |
[06 May 2006|11:28pm] |
| [ |
mood |
| |
full |
] |
napakagandang umaga, sana araw araw ay ganito, sa isang mahimbing na pagkakatulog, may gigising sa iyo.
Dalton: Good Morning Dabs! (sabay abot ng 500php.)
Erika: (ako naman itong ngumiti) Thank you Nong. Love you.
pagtapos ay pimikit at natulog muli.
sana tuwing umaga ay ganun - ang lakas ng tama ni dalton, labo talaga. akala ko malabo na ako, pero hindi. nasa las pinas ako ngayon, dito magpapalipas ng gabi, kasama ang pinsan kong si camille na close ko na nuon pang "baby girl" ako. kanina ay lumabas at nagusap kami ng matagal, tungkol sa usaping buhay at mga pangarap sa isang starbuko sa alabang na panay daan ang mga artista - si camille pratts ay katabi ng table namin, napaka-arte, pati mga kaibigan.
Kaibigan ni Camille Pratts: Is that Lacoste?
Isa pang kaibigan ni Camille Pratts: Oh my gowd, talaga?!
Camille Pratts: Yeaah
Kaibigan ni Camille Pratts: Gosh, lemme seee.
hindi mukhang "baby girl" si camille pratts - ang kapal magblush on. pero ang da best at highlight ng araw ko - and dinner namin ni camille sa isang japanese restaurant na namatay nalang ako sa sarap ng pagkain. da best talaga kapag masaya ang kasama mo, pangalawa nalang ang pagkain. kapag nagkataong masaya ang kasama mo at napaka-sarap ng pagkain - ano pang hihilingin mo.
|
|
| Venture, Chocolate Kiss, Tree House |
[02 May 2006|10:38am] |
| [ |
mood |
| |
tired |
] |
Day at Venture - had a long chat with Mayan, Venture's Executive Director - sweet sweet lady. We had a very informal chat about our aspirations and background. I'm looking forward to the development fund that they have for their team members. I know I'm bound to learn more from what I really expect. I just need to read a lot, listen a lot and share a lot. I smell sweet trainings and mentorship from aspiring people - Sweetness.
Ms. Mayan: So anything else? (smiles)
Erika: Ma'am, may I study your strategic plan for the whole year?
Ms. Mayan: (laughs) Aba, seryoso ang batang ito! (explained their five year strat plan 2000-2005 and that it needed to be revamped)
I took my first shuttle to Ortigas (lahat na atah ng kamalasan ay nangyari na sa driver na iyon) and I managed to be at Venture's at exactly 9:00 a.m. I'm training myself to be On Time now, I can't be late anymore (knowing people will understand because I'm "busy" that they won't start without me). I just have to get rid of that "spoiled anti-protocol habit" that I perform when I feel like it (lalo na kapag may sumpong ako). I really don't want to do that anymore. Naks, nagmamature - nyurrr.
Erika: So how was it like studying in The Fund Raising School in Indiana?
Ms. Mayan: After studying, I realized I needed to do something more than that.
Erika: Why?
Ms. Mayan: I realized that I need to leave 50% of what I studied in the US, you just can't apply that here in Asia.
I'll officially start on May 22 and I need to prepare few things this week for the requirements. I want to study the background of the organization so that I know the workings and history before I start middle of this month. While I'm not too busy yet, while I still have the luxury of time to study whatever I desire, I will also compile and work on our BAI alumni network. We had a very progressive meeting a while ago at Chocolate Kiss and Tree House (iba talaga ang energy kapag kasama sila). Can't wait to fully organize this network and function. It was great that most of us had our turns as moderators - ideas were flowing like honey.
I'm super tired.
Pwedeng magtransform at maging bulak.
I'll rest really well.
Lovely day.
|
|
| Joining Venture Asia |
[28 Apr 2006|08:51am] |
| [ |
mood |
| |
excited |
] |
Happy happy Week!
It all started last Monday - I went to Makati to see Monica's chuva in Max Brenner (her group, nakita ko narin sina Barbie at Kitchi Nadal at iba pang mga spiritual leaders dun - at puta, bakit may mga kasamang yaya na naka-uniform ang mga tao sa Chocolate Bar na iyon). We surprised her with a cake because it was her birthday last April 19. Afterwards, we ate dinner at Allen's. Tuesday - slept and ate all day, Erika time. Wednesday - my schoolmates and I went to Rabi's place to surprise her because it was her birthday, we did a very corny oreo-dunking-session with our wishes for her. She treated us lunch and dinner. Thursday - I went to school to get my grad pictures (big deal ang grad pictures sa pamilya ko), somebody surrendered my old id (since first year) to me, and we ate isaw in UP - beautiful Thursday night, ate dinner at Wok. Friday - woke up really really late, found out a surprise, bought pansit canton and coke to celebrate alone, Erika time.
I don't want to Work ever - but this Kind of work I'm willing to do. I don't want to work Yet - but I'll be working very Soon.
Mga Ironies talaga ng buhay - hay nako, hehehe.
Early today, I opened my email and found out that Venture for Fund Raising is considering me for their post of Program Associate for Research. I was so happy because they considered me even if I did not meet the years of experience that was part of the qualification. Why did I consider this other than believing that I can offer my skills in this org and considering the location (Venture's office is in Ortigas)? - I considered because of ate Nines' short note at ayla's yahoogroups. Ate Nines is an alumna of AYLC, she wrote to us her experience in Venture Asia and encouraged anyone who is interested in development work to take a shot at opportunites offered by Ventures.
Their website: www.venture-asia.org
I was interviewed last Monday for almost an hour. Trin Custodio, their Program Director (she reminded me of Thera, she's so pretty in person), was my interviewer. I really enjoyed the interview because I know I'll be exposed to non-profit management in Venture. They have this vibrant list of diverse non-profit orgs, advocacies from left and right, in the Philippines and in Asia - these are the groups they helped before. I'm ultra excited to study and learn more - and help organizations and meet different people(s). The workplace is beautiful because of the red interiors (bias talaga ako). I'll be going to Venture's on May 2 to meet their team and discuss everything already - (immediate hiring kasi kaya kailangan magumpisa na agad).
It's really funny that Miriam College was one of Venture's clients before because of the serious resource mobilization that they needed to do. I informed Ms. Pinky Medina, Miriam's External Affairs Officer, that I'll be joining Ventures and she's excited for me, as well as dear Ms. Galace (na mahal na mahal ko, sobra). My parents didn't have any idea about this - I informed them that I got in. My brothers are all happy for me.
So Erika - welcome to the world of Foundations and Funding Organizations! Good luck darling.
Oh, another thing that I'm excited about is forming the BAI Alumni network (isusulong narin namin ang BAI sa mas malawak na larangan, nasa proseso kami ng pagiisip ng bagong pangalan). It will not be under Miriam College and will not be entirely connected to BAI, the student organization. It will be composed of BAI alumni, while we're involved with our own areas of choice (promising ang org na ito lalo na sa hinaharap). It's a whole new different tango (mahabang kwento ito, sa susunod nalang). We will have our first meeting on May 6, I'm excited to update Ms.Gigi of WAGI.
Maraming Salamat sa lahat ng Blessings na natatanggap ko.
|
|
| ginhawa matapos ang isang araw |
[21 Apr 2006|05:59pm] |
| [ |
mood |
| |
relaxed |
] |
favorite ko talaga ang siopao at mami sa ma mon luk, grabehan sa sarap. namatay nalang ako, maliban sa wala pa akong kinakain hanggang 3:30 p.m. eh talaga nga namang masarap ang siopao dun. mula pagkagising, pagkatapos uminom ng isang basong fresh milk, direcho kaagad sa paggawa at pagpunta sa mga kailangan puntahan at nang matapos na ang lahat ng 3:30 p.m., saka ko na naalala ang pagkagutom.
isang hectic na araw dahil isa akong taong mahilig sa hapet, mas ayos kasi minsan, tuloy tuloy ang ideya kapag nagmamadali, altho gusto ko naring magbagong buhay, naks. dumaan ako sa quezon avenue kanina para gumawa ng chuva na highlight ng araw ko (alam niyo naman ako mahilig ma-excite sa mga bagay na ganun, heheh) at sa kolehiyo ng miriam para pirmahan ang isang dokumento na dahilan ng kanilang pangungulet kanina pang umaga. nagsubmit din ako ng isang mahalagang papel para dun.
SA WAKAS. TAPOS NA AT WALA NA AKONG NAIIWAN NA RESPONSIBILIDAD SA AKING ALMA MATER. WALA. AS IN ZERO. NADA TO THE MAX. NOTHING. WALA. SIMOT AT SAGAD SA BUTO NA TAPUS NA TALAGA. TAPOS NA NGA TALAGA. ANG SARAP NG FEELING NA ALUMNI CARD NA ANG PINAPAKITA MO SA GUARD AT IBABA KA NA SA VISITOR'S GATE DAHIL HINDI KA NA ESTUDYANTE.
kanina nung palabas ako, ramdam ko ang ginhawa na ang mga tawag sa telepono ng bahay ko at mga tawag sa celphone ko kaninang umaga na patungkol sa usapin miriam ay tapus na, siguro nga mamimiss ko, pero hindi rin. nagkaroon din ako ng pagkakataon dun at tapus na ako para diyan, ngayon, ipagubaya naman sa iba. alam kong pagod na ang mundo sa mga titulo at posisyon tulad ng pagiging lider bilang estudyante kaya wala akong kailangang ipagmayabang, pero yun nga, ginhawa at nagpapasalamat ako sa panahong ibinigay sa akin para makamit at maranasan iyon.
NATUTUWA AKO PARA KAY CLEMENTINE DAHIL SIYA ANG MAGFAFACILITATE NG TEAM BUILDING SEMINAR AT STRATEGIC PLANNING WORKSHOP NG GOODWILL, ISANG ORGANISASYON PARA SA MGA DISABLED. TANGINA TSONG, ASTIG KA! MASAYA RIN AKO AT NANDITO MULI ANG SISTER NIYA FROM SINGAPORE KAYA MAY SINASAMAHAN SIYA MULI SA MAKATI, HEHE.
paos parin ako pero carry ko naman makipagusap sa mga tao. pagkatapos ng lahat ay nandito na ako sa opisina ng nanay ko sa UP, relaxing and day na ito, kanina tiningnan ko ang litrato nina karot at tina at namatay nalang ako kakatawa - syet, napakasaya ng mga karanasan sa kolehiyo, walang kasing saya. pero tapos na at hindi ako nalulungkot kasi alam kong nandiyan parin sila at gagawa ako ng paraan para hindi mawala ang samahan - naaamoy ko na ang BAI alumni network, wahahahah - sa tulong ng WAGI ay isusulong namin ang BAI sa mas malawak na larangan (in Gigi's words) - at maraming oportunidad ang nagaantay dito, kailangan lang talaga ang maguumpisa at gagawin namin iyon.
Uuwi ako at makikipagbonding sa kapatid kong si Torvic na lumipat na ng trabaho na nakakasama ko na kapag gabi ngayon. Maliligo ako, iinom ng tsaa na may gatas at matutulog ng mahimbing.
PAALAM!
|
|
| Chocolate Cake |
[05 Apr 2006|12:54pm] |
|
Pumunta ako sa CPE, may favor na pinagawa kay Ms.Galace, isang mahalagang bagay na naka-seal sa envelope, biglang sukli sa kagandahang loob, binigyan ko siya ng chocolate with almonds, nagulat siya, sabi at tanong niya, "wow naman, bakit? anong meron?" sagot ko, "la lang, naisip ko kayong bigyan, kasi diba allergic kayo sa peanuts at na-ospital ako dati!" marami pang sumunod dun, at namatay nalang siya sa kakatawa. kinuwento ko kina ate e at ate jehn sa ADSA nung bumisita ako after, ayon, "bastos" daw ako.
Nakakatawa ang UCSC, share ko lang, active ako sa UCSC nung third year, hindi na nung senior year, tradition na sa UCSC na kung sino ang nsa EB sa SY na yon ang naghahanda sa congress, para narin sa turnover at election ng mga susunod na maghahari at magrereynang uri sa unyon. Nung junior year ako, halos isang taon pinaghandaan yon nila Kuya Kip, nila Ate Tin, masaya naman. Nakakatawa tong mga expired members ng EB ng UCSC, walang plano sa conngress ng term nila, at aba aba, ngayong nakapagturnover na, ngayon sila naghahabol at nag-aassign sa mga school na kailangan may congress na ngayong summer bago magsimula ang bagong school year.
AT PAANO NILA INIEXPECT NA MAGAGAWA NG MGA SCHOOL NA YON? PAANO NILA MAPAPAGALAW ANG MGA EXPIRED NA OFFICERS TULAD KO AND THE REST OF THE 2006 SANGGUNIAN TO CONVENE ANG TALK ABOUT THIS CONGRESS WHEN ALL OF US ARE BUSY RELAXING AND MEDITATING?
patawa sila, good luck sa UCSC.
I miss Joan Meris and Mavic Javier.
bukas ang huling pagkikita namin ni Maharlika, lilipad na siya papuntang Qatar at ako naman ay magkakaroon ng isang "intense" na bakasyon, hahahaha, kasama ang mga blockmates ko at mga WAGI people narin. Kaya bukas bibisitahin ko muli si Maharlika at bibigyan ng charm bracelet na ako mismo ang gumawa, kasama ang isang maikling sulat. Mahal na mahal ko yan si Maharlika - sabi ko nga sa kanya, revolutionary ang ginagawa niya, nakakabilib lang. Ngayon na puro problema ang dumadating sa kanya, sa paligid ng mga taong may pagaalinlangan na kaya gawin ang gusto niya - ang nasabi ko kanya, "I'm so happy that you're going to have a new space without the people who give that familiar comfort that you're just second best because they need you to be around in order to feel that they're just too great."
Pumunta ako sa TBS ng COL at nagsalita. Masaya, maraming natuwa. Nung Open Forum, nagbato ako ng isang tanong na nagpasalita, nagpagalit at nagpasaya sa kanila. Ang sarap makakita ng grupo ng mga bata na nag-aagree, nag-didisagree, nagbabarahan at nagtatawanan. Sobrang natawa ako na ayaw pa nilang maglunch dahil gusto pa nilang ituloy ang discussion. 12:30 na noon, pero sige lang, agawan sa microphone, at bago sila kumuha ng lunch, napagkasunduan na magiging "working lunch" yon, wahahahahahahah.
Bibi Clemaluuuu.
|
|
| yahoo, may internet na ako muliiii |
[29 Mar 2006|08:05am] |
| [ |
mood |
| |
relaxed |
] |
My popularly known "best friend" (I don't have any idea what this means) or more politically correct as my "number one fan" is leaving for Doha, Qatar on April 8th. Her name is Maharlika or "malaking titi" in Indian language. I've been friends with her since grade five - at kami ang pinakabulok na teenagers noon, kami nila Monica at iba pa na walang ginawa kundi magpalibre, mambara ng teachers at manlaet, pero ganun eh, Wala Kaming Pake.
I'm so happy for her.
I can still remember her speaking about her interest to become a flight attendant before, us discussing about the countries we wish to visit, and the numerous things we want to accomplish before we die - I'm proud that she's now fulfilling one of her dreams even without complete support from her parents. Ofcourse, there are risks living in a Muslim country (tulad ng hindi pwede magmini-skirt) - pero ano ba, kahit nga tumawid sa Katipunan puno narin ng risks, sa tuwing gigising tayo, nagsusugal tayo kung gusto natin "mabuhay" o "mamatay."
I have another friend based in Qatar, I asked him to describe Qatar because Maharlika is going to live there soon - sabi niya, "maliit na bansa, puro buhangin, pero mayaman, ang mga bahay puro bato at kulay puti, napaka-init. ang mga lalaki, nakapalda na mahaba, nakaturban at mahaba ang balbas. ang mga babae, minsan lang kung lumabas ng bahay, madalas silang nasa shopping centers o palengke. karamihan ng mga babae, matataba kasi hindi sila lumalabas ng bahay at parati sila nasa bilihan ng pagkain. tradisyunal. conservative. masanay na yung kaibigan mo na mahilig silang magsigawan dun, pataasan ng boses, parang galit parati na nagmumura, pero pagkatapos magtalo, magbebeso-beso at maghahalikan."
Interesting.
she'll be living in a center in Doha and she's allowed to have female visitors - if I have the money and she's still based there, I'll surely visit her.
ang galing lang - kasi ang daming nagbago sa amin ng mga kaibigan ko nung high school - yet ganun parin. ang tagal namin hindi nagkita ni Maharlika, yet nang magkita na, parang ganun parin, same smile, save wavelength, parehong kabababawan, walang humpay na tigil sa pagtawa. ang galing.
I love maharlika, monica, pot, zaq - mga kaibigang subok na, kahit marami ng pagbabago, nandiyan parin, inspirasyon - BADUY PARIN, MABABAW.
BADUY TO THE HIGHEST LEVEL.
I love my life.
shyet, ang sarap magpahinga. hindi ko pa talaga trip magtrabaho. ang sarap magimagine, pakiramdaman ang paligid at suriin ang mga options. ang ganda - at tulad ng usapan namin ni Ruthie kahapon, "wala nang mas lalakas pa sa desisyon," kasi sabi ko sa kanya, "tulad mo, nagdecide ka na matapos na yang thesis na yan, regardless kung tapos na and deadline at lahat lahat ng options, tingnan mo, natapos mo, kasi nagdecide ka na matatapos mo kahit ano pa mang isampal sa iyo," ganun nga talaga, kapag dumaan ang point na naisa-dugo mo ang isang Desisyon, kahit ano pang keber ng iba diyan, kahit ang pinakamalakas na insecurity sa katawan mo, tatalsik.
hayyy, ang sarap magdasal at magisip sa Baguio nang pumunta ako dun para manuod ng graduation ng PMA. Isang vet med na comedian, isang host ng Y Speak, HR ng Globe na kuya ko, mga Accountants na patawa, Med Tech na tahimik, isang nagbaballet na patawa, at marami pang iba. ang sarap ng ganun. mga bagong mukha. mga bagong kwento. mga bagong lugar.
PMA Graduation - mga kaibigang kadete, na kulang nalang atakihin sa puso sa pagsasalita tungkol sa pagmamahal sa bayan. minsan, naiiyak ako sa kanila. isang napakahiwaga na institusyon ang military.
Sa PMA, may tatlong salita sa tatlong malalaking pader sa harap ng isang malawak na lupa na 'sagrado' para sa mga sundalo.
1. Courage
2. Integrity
3. Loyalty
kakaiba silang lahat, wala akong masabi. natatahimik ako madalas, masarap lang makinig sa mga kwento nila. marami silang pangarap, tanong, pagmamahal at galit sa paligid. sa kwento nila mas nakikilala ko sarili ko.
|
|
| nagbabalita, humihikab, sarap matulog |
[22 Mar 2006|10:47am] |
| [ |
mood |
| |
content |
] |
I'm having one of the best weeks of my life - ang galing, kasi kakaiba lang talaga.
sabado - graduation. masaya at maraming mga moments na gusto ko na talagang umiyak, pero hindi ako naiyak. buti nalang sumama si suzy para may photographer ako pagkatapos ng rites. after dinner with families, nagkita-kita kami ng mga blockmates ko sa makati, at nagpakasaya lang hanggang sa nag-hello muli si haring araw, napakasaya shyet gumawa ng mga bagay na walang plano at magkaroon ng ganong pakiramdam na ginhawa, kakaiba.
linggo - hayyyy, ang sarap matulog hanggang hapon, at magising at magkaroon ng family reunion ng dinner time. un na siguro ang pinakamasarap ng pizza na nakain ko. pucha, ang sarap ang daming food - refreshing na magkasama ulit kami ng pinsan kong si camille, ang dami naming hindi napagusapan, tagal na kasing hindi nagkita, marami rin kaming binalikan - at maraming mga tanong na sawakas naitanong namin sa isa't isa, galing.
lunes - pahinga muli, tulog lang buong hapon, ang sarap sa ilalim ng kumot na red - walang kasing saya mag-imagine at matulog ng mahimbing sa hapon, gabi ng lunes, nagkita kita kami nila maharlika sa kanila - ang saya saya shyet na makasama muli ang mga kaibigan mo nung high school, marami na talagang nagbago at ang galing, pero may mga hindi rin nagbago, tulad ng maarte parin si zaqo at ang saya saya niyang barahin, mahal ko sila.
martes - puchang sarap ng feeling ng magpareimburse, hahahaha - hanep lang, sa mabahong manipis na toga na yon, nagkaroon ako ng 400Php, naglinis linis narin ako ng sanggu, for the first time pakiramdam ko "napakaliit ng Miriam," siguro dahil tapos na at maraming patunay na yon nga, natuldukan na pero alam kong parte parin ng buhay ko ito. pagkatapos ay isang salu salu sa Tree House kasama si Ross na isang manwhore, kaladkarin.
miyerkules - ngayon, hmm, isang araw kasama ang isang batang si clementine, natural kakaiba nanaman ang mga kaganapan dahil magkasama kami, syempre tumawa at nagimagine muna kami, pagkatapos ay kumain kami ng da'best na lunch sa 7/11 - hotdog w/ chili con carne, cup noodles, cheese rings at coke. enjoy sa Greenpeace at Haribon, refreshing shyet, pagkatapos ay humiga kami sa lupa sa sunken garden, pumikit at umidlip.
huwebes - bukas, pupunta ako ng baguio, kasama ang mga batang AYLs o "Ayala Young Leaders" - PMA graduation, honestly, hindi ako ganun ka-excited, kaya good sign kasi masaya usually ang nangyayari kapag wala akong ineexpect - pero sa ngayon, masaya rin makisama sa mga taong hindi ko close at makipagkilala sa iba, hindi pa ako nakakapunta ng baguio kaya okay din - ibang lugar naman, magiimagine ako dun, hayyyyy, moments moments.
biyernes - wag na, saka na, magtitimpla ako ng juice at iinom ng virgin coconut oil, wahahaha.
|
|
| muling nagbabalik...heheheh |
[02 Mar 2006|08:40am] |
| [ |
mood |
| |
thirsty |
] |
kamusta naman ang patay kong livejournal? - hahahahah.
nyurr, I'll try to update as much as I can - oh kaya naman, hmmm, gagawa na ako ng multiply ko, kapag feel ko na talaga. ano bang meron, hmmm, ito, graduating na daw pero hindi ko pa f na graduating na, siguro mga ilang days pa - gigising na lang ako na wow, talaga ngang tapos na ang isang phase na aking buhay - pero aaminin ko, na-e-excite ako sa mga mangyayari pa sa buhay ko, hahanap ako ng bagong Miriam College na ipepenetrate ko.
ito, mejo nagiisip na at isinusulat ang mga gusto kong gawin pagkatapos ko grumaduate - exciting, grabe, looking back, grabe ang dami kong frustrations sa buhay, you really can't have it all, pero grabe ang blessings kapag dumating, grabehan naman, tulad ng sabi ng isang minamahal at iniidolo kong tao "some things you want are not meant for you, because you're meant for other greater things." - TOTOO.
ano bang kinabubusy ko - wala naman na mazyado, ilang bagay lang - suuuuuuuperrrrrrr enjoy matulog tuwing gabi dahil ang himbing, wala na masyadong iniisip at stress except for other things, I still have to prepare my complete annual report for sanggu na super ganda, nakikitakita ko na - hanep si macon, siya gumawa ng visual documentation, sobrang makulay ang buhay, hanep.
sa panahong ito ng national emergency, gusto ko lang iliwanag na ang PP 1017 ay hindi batas, isa lang itong statement, huwag nating i-equate ang National Emergency sa Emergency Powers, sa mga hindi alinsunod sa konstitusyon na mga patakaran at aksyon, at mga sunod sunod na pagbabanta sa Media, isa lang ang masasabi ko talaga - WE NEED MORE PINOY BIG BROTHERS! MAHAL KITA RUSTOM, tulad ni Keana, nirerespeto kita, ipagpatuloy
.
FREE FOR ALL
What: Campaign Launch "FREE FOR ALL: Keep Media Free Campaign"
Where: Dulcinea, 282 Roadrunner Bldg., Tomas Morato Ave., Sacred Heart, Q.C.
When: Friday, March 3, 2006 from 10:00 A.M. to 12 noon
Who: Ten women, who represent the multiple identities of the Filipino women and are endorsing the campaign, will be available to answer the question. They are:
- Cynthia Alexander (multimedia artist)
- Lina Bacalando (grassroot community leader)
- Aurora De Dios (academic, feminist and former NCRFW Chairperson)
- Sylvia Estrada-Claudio (academic and feminist activist)
- Chin Chin Guiterrez (artist and environment advocate)
- Rina Jimenez-David (columnist)
- Mavic Diy Lee (homemaker)
- Erika Sales (student)
- Olive Tripon (writer and editor), and
- Riza Faith Ybañez (lawyer)
With Opening Remarks by: Jo-Ann Maglipon
BACKGROUND INFORMATION:
Currently, the Philippine government is invoking Article 12, Section 17 of the Philippine Constitution, which states:
In times of national emergency, when the public interest so requires, the State may, during the emergency andn under reasonable terms prescribed by it, temporarily take over or direct the operation of any privately owned public utility of business affected with public interest.
This is alarming, particularly as the government has said this may include media outlets which air broadcasts or publish reports that aid or support coup plotters. Already, the police have raided the Daily Tribune office and prevented copies of its newspapers from being distributed; there have been requests to stop coverage of many critical events like the Marine protests; guidelines on media reporting during the state of emergency will be issued.
We join the call to keep media free via launching the FREE FOR ALL campaign.
Isis International-Manila, a leading international women's communication and information NGO, is spearheading this campaign to keep media free.
|
|
| antok ako, grabe, hayyyyyyyy |
[22 Dec 2005|09:39pm] |
| [ |
mood |
| |
sleepy |
] |
kung ayaw mong ma-bore - wag mo itong basahin...hehehe
boring ako - yes, lab yu!
kailangan ko ng 2006 na planner - ngayon na.
zaq at pot, musta??
tinanong ko ang isang babaeng nakapag-asawa ng isang Muslim kung pwede akong pumuntang Mecca, sagot, "Mahal ang pamasahe at maraming namamatay dun."
yez, bago na Chief Justice ng Pilipinas, napaka-charming, kamukha ni Gloria.
nakaset ang araw na ito para sa isang bagay lang - magrelax at mag-imagine. so yun, tulog, kain, nuod ng tv, basa, nuod ulit ng tv, sulat ng kung ano anong gusto kong mangyari sa buhay ko, basta yon, for a change - walang sinusunod na oras at walang dapat gawin at puntahan. masaya, haba ng tulog ko shyet, tapos natulog pa ako kaninag hapon ulit, walang kasing sarap magrelax.
pero minsan, nahuhuli ko ang sarili ko na nagsusulat ng mga kung ano-ano, atleast walang pressure pero mga bagay ito na kailangan gawin at umpisahan sa lalong madaling panahon. alam kong ang pagrerelax na ito ay may hangganan din. anyway, masaya rin namang maging busy eh - kakaibang excitement, para iba naman, nakakaburyong din ang matagal na puro relaxation lang.
isa pa, for a change - nagwalis ako ng buong bahay at naghugas ng pinggan at naghanda ng pagkain, wahahahahah, tangina, boring noh, pero hindi, minsan ko lang kasi ginagawa yan, mamaya manunuod naman ako ng mga DVDs tapos iinom ng tang orange juice drink, pucha, hinihikab na naman ako, antok na naman, mamaya, matutulog ako uli.
ang pagtulog ng mahimbing na walang gigising sa iyo sa umaga ay isa sa mga pangarap ko nung mga panahong kasalanan matulog - pero hindi natutulog parin ako. pero iba yung rested na tulog sa matutulog ka na pati mga gagawin mo mapapaginipan mo, ngayon walang kasing saya. boring diba, yes, boring ako.
pero hep, kahit wala akong inatupag ngayon kundi magpaka-wengweng, na-excite parin ako sa mga magaganap sa susunod na taon. umattend kami ng lunch christmas party ng WAGI (at nakuha ko ang regalo ni lorna sa exhange gift - original at remake na Italian Job) dahil kailangan kaming magbigay ng suhestyon sa susunod na YWLC, so yun, isa sa mga pinakaaabangan ko.
paano ko matutulungan ang mga biktima sa Calapan Oriental Mindoro? Napa-arte kasi ng Miriam! Anyway, bago ko makalimutan, dami ko kailangang asikasuhin ngayong bakasyon maliban sa Thesis - malapit lapit na kasi ang mga reports ko sa Aid, Policy tapos kailangan ko ng masinsinang aral sa Management of Dev. Orgs ko - na-miss ko kasi ang exam dahil hinika ako pero magbibigay naman daw ng special exam.
so yun, para hindi mag-cram, uumpisahan ko na ang mga yan, para happy. Isa pa diyan, dahil nerd ako, magpeprepare din ako sa Spanish, gusto ko talagang maging fluent sa Spanish kaya kahit graduate na ipagpapatuloy ko. So in short, masayang break ito, marami pa rin kailangan gawin, hindi boring - ang bilis kasi ng panahon, magugulat ako year 2010 na.
hmm, last pasko ko na ito bilang isang kolehiyala. naks, nagtatrabaho na ako sa susunod na pasko, gusto ko kasi muna magtrabaho bago magisip ng kukunin para sa mas mataas na pag-aaral. marami akong pangarap, habang nabubuhay ako, mangangarap ako at magmamahal - ako lang nakakaintindi ng imahinasyon ko, wag na, nakakapagod ipaintindi.
so yun, antok na naman ako, iinom na naman ako ng tang. sa tv nakikita ko kung gaano kalumpo ang New York dahil may transit strike sa kanila, at kung gaano ka-kwela sa Saddam sa mga hearing niya sa Baghdad - Constitution at Democracy sa Iraq = parang bagong Comedy Sitcom. sige tama na, sarap maging tamad pucha. hanggang sa muli. hikab.
|
|
| After Ten Years - nyurrrrrrrrr |
[04 Dec 2005|09:22am] |
| [ |
mood |
| |
grateful |
] |
inihahandog ko ito kay pot (ayon sa kanya, matagal na daw akong hindi nagsusulat dito, hindi naman mazyado) at sa lahat ng matang mapapadaan dito sa aking LJ na hindi na nagiba ang layout mula paman 10 years ago.
PUNYETANG EXPIRED NA PASSPORT KO! NGAYON KO LANG ULIT NAALALA.
Okay, okay. Anong meron sa akin ngayon. Marami, marami akong plano, marami akong naiisip gawin, pero madalas masaya lang ako at kontento na na nakakatulog ako ng mahimbing yakap ang demonyo kong stuff toy pagkatapos uminom ng milo.
Sabi ko nga nuon, para sa akin "malalaman mo kung masaya ka sa buhay kung nakakatulog ka ng mahimbing, yung tipong bago ka matulog, ngingiti ka dahil nagawa mo lahat ng gusto mo." Drama dava, syempre ako pa, adik sa sarili ko, lalo na sa buhay ko.
Okay, okay ulit. Ngayon, may hiwa ako sa leeg, kasi may Lymphangioma ako - benign ito, hindi delikado, pero yun nga, wala na talaga akong balak maoperahan muli kahit pa gwapo ang aking doctor. Kaya inaalagaan na ang health, ayoko nang magyosi, at kapag nagtatrabaho na ako, gusto kong maging vegetarian. Kakaiba ding experience yun ah, kahit local anesthesia lang, iba parin yung hinihiwa yung leeg mo at gising ka, at alam mong may ikakawkaw sa leeg mo habang naaamoy mo yung dugo mo na sinusunog gamit ang cautery. Pakingshyet. Kakaiba nga, dahil sobrang comedy sa Operating Room na iyon (na mukhang giant kubeta sa laki ng mga tiles at laki ng mga lababo), puro katatawanan dun, tawa ako ng tawa. At, katabi ko ang ICU ni Wycoco, kaya ang saya, daming media, may mga guards, at dumalaw pa si Rosebud, naks naks.
BEST LEEG OF THE YEAR DAW AKO SABI NI CLEM.
Sa Sanggu at sa BAI naman, excited ako sa mga mangyayari. Araw araw, ang dami ko paring natututunan sa mga ginagawa ko dito, sobrang saya makatulong sa partner school ng CPE sa Mindanao at mayakap ng mahigpit ni Dr.Galace dahil sa ginawa namin. Excited ako sa magiging outreach ko sa mga ito. Madami dami ring Noche Buena Packages ang ipamimigay namin sa mga pamilya sa mga communities - saya shyet. Ano pa ba, kausap ko si Mau kagabi at tawa kami ng tawa habang pinaguusapan ang mga gagawin pa namin sa susunod na araw. Excited na ako, mabibigay din kami ng mga libro at mga de lata. At ito pa, matagal ko ng pangarap ito matapos namin gawin ang unang Gender Sensitivity Training sa Park 7 (urban poor community) - excited na akong mag-GST pa sa ibang partner communities at mag Sexual Harassment Training sa mga tricycle drivers.
Gender Sensitivity Training sa Partner Communities at Sexual Harassment Campaign sa mga Tricycle Drivers - sobrang saya ko dahil gagawin namin ito ngayong semester ito lang iyon, walang kasing saya pumunta sa communities at matuto sa mga tao dun at makapagbahagi ng kaalaman, dami kong natututunan, tangina, kala kasi natin ang galing galing natin dahil nakapagaral tayo, uluuul.
May natuklasan ako sa sarili ko, ang saya pala mangulekta ng pera at magcompute sa calculator. Wahahahaha, hindi nga makapaniwala si Mau dahil takot daw ako sa pera noon. Pero ngayon, excited lang ako sa fundraising namin na College Pins na magiging part na ng uniform ng Miriam sa susunod na taon.
TWO WORDS OF THE DAY: EXCITED AKO.
Hehe. Promise, hindi ko alam pero kakaiba yung pagkahyper ko ngayon sa mga gagawin, kahit sa simpleng pakikipagusap lang sa tao - basta, sa lahat ng mangyayari pa sa buhay ko. Excited ako sa pagbabago. Dala narin ito ng mga naranasan ko last semester siguro, sige sige, try ko ikwento para maka-relate ka.
Buhay Thesis. Okay, sa lahat ng IS students, isa ito sa mga highlight ng buhay nila last semester. Ayon kay Sir Patrick, sa batch lang namin nagkaganun - na sobrang late na-sched magdefense mga tao at maraming hindi nakapag-defense. Tinatanong niya ako kung bakit, sabi ko "Sabay lang sir eh, nagfeeling kaming (mga estudyante) magaling kaya nagtiwala silang (thesis coordinators) magaling kami." Grabe lang yung stage na yun sa thesis, pero marami rin akong natututunan, tulad ng sinabi ko kay Dr.Galace last semester, "lamo miss, masaya kaya matalo, kasi dun sa point nayon ko nagugustuhan tumaas, parang nung high school ako, hindi ko natupad yung pangarap ko na pumasa sa UP, kaya nagpursige ako dito sa Miriam na hindi ko namamalayan na marami akong nagawa sa Miriam na pangarap ko lang noon, tulad ng pumunta sa Japan at kung san san at makilala ang kung sino sino, pero miss naman, grabe yung Energy ng mga tao sa IS dahil sa thesis, ang Bigat, nakakaiyak yung lungkot ng mga tao"
Gets. Yun yun eh. Parati nalang nagiging topic kung anong nangyari sa batch ko talaga. Kilala kami noon na "best" daw, ang daming nagagawa, wawasakin lahat ng pader na dadaanan, pero wala, last semester sa thesis lalo na nung mga panahon na parang wala ng pag-asang binibigay, parang lahat ng kinang nawala, hindi ko na maramdaman yung pagmamahal ng mga estudyante sa ginagawa nila, nakakalungkot. Naapektuhan ako nun. Pero alam ko, stage lang ito at mahalaga na hindi maging bato mga tao. Last sem yon, ngayong sem na ito, marami ng Pagbabago.
Ang Thesis sa IS, lahat susubukan sa iyo - Pride mismo ng estudyante ang nagtataas at nagsusubsob sa mukha niya. Yun ang napansin ko, kaya nung TBS, habang wengweng mga kausap ko, sabi ko, "ano ba, masakista ako, pero diba, ienjoy niyong matalo."
Dahil sa karanasan na yan, nakakuha ako ng Bagong energy gumawa. Shyet, parang newborn baby ako sa saya na pumasok sa mga klase at gumawa ng mga assignments at magrecite - hindi na ako nagpapa-apekto sa energy ng iba. Pagkatapos ng defense namin, parang may malaking bato (cyst nalang sa leeg, para mas maka-relate ako) na natanggal sa katawan ko - tapos Nakalipad ako. Grabe, luwang ng feeling, atat nakong matapos siya para makapagumpisa ulit para makagalaw, kasi dahil dito, hindi ako Makalipad talaga. Marami pa akong pupuntahan noh, hehheheh, hindi thesis lang ang buhay ko. Kaya ngayon tapos na ang Proposal Defense, at nasa Thesis Proper na kami, mas excited at mas masaya kami nila Clem at Stefff gumawa, mas nakilala pa namin ang isa't isa, nasasabi ko na ng harap harapan ang gusto ko, uber pranka, madalas kong nasasabi ito pagkatapos ng meeting, "Uy, nagenjoy ako gumawa kanina."
Hayyy, ang hiwaga talaga ng life. Kaya yon, mula sa outline na bubutasin ni Sir Patrick ngayong linggo (hehehe, adviser to the highest level), eh magreresearch na kami ngayong linggo, kaka-reerin ko na ito. Si Sir Patrick sobrang lovable, magkasama kami sa MRT nagtanong, "anong nangyari sa batch mo, kay ganito at kay ganire, bakit nagkaganun?" reply ko, "Sir, saka na ako magsasalita at magsusuggest kapag tapos na ako sa Thesis II" Mas gusto ko kasi maayos pa ng mabuti ang struktura para sa mga susunod na batch, ayoko ng mangyari sa ibang mga bata ang nangyari sa amin.
PANAHON NA, NA IPRINT KO ANG SCRIPT KO SA COMFORT WOMEN AT IWAN ITO SA MIRIAM.
So ano pa bang meron, pagod ka na ba kakabasa pot, hhhmmm, post-College, hahaha, "question of the season" yan lalo na sa mga seniors, and ang isang famous answer diyan ay "hindi pa ako sure," hehehe, joke. Alam niyo yung mga tanong na "How do you see yourself 10 years from now?" - patawa yung mga ganyang tanong, ilang beses na natanong sa akin yan sa mga mock interviews at panel interviews. Pero alam niyo, sa ngayon, wala akong definite map pero I have options. Hayyy, excited talaga ako sa mga mangyayari pa sa buhay ko pagkagraduate. Imagine, dati ang buhay ko St.Scho, at f n f ko na napaka-exciting na ng buhay ko dun. Come Miriam, pucha, ibang level ang mga regalong natanggap ko sa kolehiyo na ito. Kaya ngingitian ko nalang ang mga mangyayari sa akin pagkatapos ng Miriam, sigurado akong mas lalaking ang mundo ko at mas maraming surpresang mangyayari.
HUWAG LANG AKO MAGING BATO AT HUWAG LANG MAGSAWANG MANGARAP.
Pot, ayan na, lab yu, sige, pagod na akong magtype, dami ko pang aasikasuhin. Shyet, excited na ako gumawa ng Paper tungkol sa ODA sa Aid and Development Class namin kay Sir Cui na due next Saturday, magiinterview ako - baduy ko talaga. Ang hyper ko punyeta. Linggo, ngayon, exciting bukas kasi may activity kami with INSA on Volunteerism tapos may College Council meeting ako buong umaga (patawa ang mga College Council meeting, dun mo makikita na ang mga Admin na akala mo seryoso, ay mga sanggol din) tapos may GST - dito ako mas super excited. Pangarap kong magkaroon ang BAI ng Training for Trainors na open for non-members. Aasikasuhin ko ito next year. I want I want. Bago man lang ako umalis ng Miriam. Legacy iyon, na gagawin ng BAI every year.
LIFE IS PRETTY - I don't often say it, I Live it.
Sunday ngayon - Looking forward to eating Lunch with family, nandito na si Papa galing US (at walang bukambibig kundi, "ang ganda ng bahay ni Don, ang ganda ng bahay ni Don" - my brother bought a new house in New York, maraming bata sa States na pangarap ang buhay niya sabi ng pinsan kong si Khara sa States - tipong 'When I grow up, I want to live in Manhattan, and have my own house and new car and travel once in a while to England' - yan, yan si Don, napakasipag kasi at 30 years old palang yan, take note), tapos mamaya, gagawa ako ng assignments dahil baduy ako, tapos mga chuva sa Sanggu at COL, tapos Church with family, tapos magkikita kami ni suzy dahil magbobonding kami dahil tuturuan niya ako gumawa ng mga hikaw - yahhoooo, exciting! Tapos manunuod ng Pinoy Big Brother dahil baduy nga ako, iinom ng milo at matutulog ng mahimbing na mahimbing na mahimbing.
|
|
| navigation |
| [ |
viewing |
| |
most recent entries |
] |
| [ |
go |
| |
earlier |
] |
|
|
|
|
![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif?v=91.7){kind=small}
rainbowhead's journal